Bırak Gitsin

Bırak Gitsin

Sana artık ağırlık yapan her şeyi ve herkesi… BIRAK!!! Tutunma artık eskimiş hiç bir şeye… KORKMA!!! Yalnızlıktan korktuğun için… Kendine güvenemediğin için… Asılıp durduğun her şeyi bırak!!! SEN yapabilirsin. Yeniden başlayabilirsin. Çok şeyler anlatmak isterdim, dedi… İçime attığım, boğazıma takılı kalan her bir sözcüğü… Yutkunup, kalbimde sakladığım her bir duyguyu… Bağıra bağıra atmak isteyip havada takılı kalan o çığlığı… Hayır, bu sevgi değil diye sessiz haykırışlarımı… Akıtamadığım gözyaşlarının ardındaki öfkeleri… Kabullenmek zorunda kaldığım haksızlıkları… Anlatmalıyım bugün, dedi…   İfade edebilmeliyim kendimi; duygularımı… Korkmamalıyım. Ya beğenmezse söyleyeceklerimi?.. Korkmamalıyım. Ya gidip de gelmezse geri?.. Korkmamalıyım. Ya sevmezse beni?.. Ben, dedi. Ben konuşacağım bugün… Sen, dedi, dinleyeceksin… Niye susmuşum ki bunca zaman? Neden, kimden korkmuşum?
Sevmeyi bilmiyorsan eğer… Öğrenememişsen bunca zaman… Ve dile getirememişsen bir türlü sevgiyi… Ben değilim sorumlusu… Ve korkuyorsan ölürcesine derinden sevmekten… Yardım edemem, etmem sana… Sevmek, dedi… Cesaret ister… Cesaret işidir derinden sevmek. Ve sevdiğini haykırabilmek… Anlatacaklarım hoşuna gitmeyecek, biliyorum, dedi… Ama ben ille de anlatacağım… Yılların hapsettiği duygularım özgür artık… Özgür düşüncelerim. Derin… Ve özgür benliğim, sessizlik içinde… Bulutlara tutunmuş saçlarım özgür… Sevgim özgür; dilediği zaman ifade olunan… Anlayışım özgür; önce kendimi anlayan… Ben, dedi… Bugün… Şu an… Özgür bıraktım kendimi, sevgimi, düşüncelerimi, duygularımı… Kendime doğru yelken açtım; iç fırtınalarıma kulak asmadan…