İkimize Özgürlük

İkimize Özgürlük


Bir gün...bir bakmışsın evlenmişsin...paylaşmak için bir çok şeyi...umutları....sevgiyi...vermek istediklerin...almak istediklerin...mutlu olmak isteğin...sen ve o...ve yine sen ve o...biz yani...hep sen olmuşsun ya önceleri; ve biz henüz pek tanıdık değilken sana...şimdi işte...orada...sen...ve o...ve geçerken zaman; öylece bir çırpıda...biz olmayı becerememişken bir türlü...bir şeyler kopar gider derinlerinden... sonraları... artık çok fazla parça kopmuşken her seferinde... bir bakarsın; sen ve o kopmuşsunuz... kızgınlık ve öfke kaplar önce içini ...kızgınlık ve hayal kırıklığı...kızgınlık ve suçlama...kızgınlık ve acı...ama... sen kendine doğru bir adım atınca; bir keşfe doğru derinlere...ve attığın her adımda iç zincirlerinden bir halka daha kırıldıkça...dönüp bakarsın 'eskiye...ona...sana...belki siz'e...görürsün gerçek resmi... o zaman...sanki; bir başka patlama olur içinde; farklı, anlamlı, aydınlık...sen 'sen' olma yolundasındır...o ise kendi yolunda.; tuhaf bir şey olur içinde ...kızgınlığın yerini şefkat; öfkenin yerini affediş, suçlamanın yerini anlayış alır...ve sen onun eskiden ağlattığı kalbinle...ama bu kez iyileşmiş haliyle...ve artık güçlenmiş sen olarak...onu bireysel yolculuğuna uğurlarsın sevgiyle...